MENU

Kontakt

+48 12 30 77 222
pn-pt 9:00–17:00



Biuro Obsługi Klienta
ul. Barska 61/12
30-307 Kraków

Imię*
Adres e-mail*
Telefon
Treść*

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu obsługi powyższego zapytania, zgodnie z ustawą z dnia
29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Kostaryka z Memories Vacations
Ameryka Północna  ›  Kostaryka

Kostaryka

Mimo że Kostaryka należy do jednych z mniejszych krajów naszego globu, na jej terenie spotkać możne niezwykłe bogactwo flory i fauny. Jej mieszkańcy doskonale zdają sobie sprawę z tego, że mieszkają w przyrodniczym raju i poddają go ochronie w licznych parkach narodowych i rezerwatach. Kostaryka jest doskonałym miejscem wypoczynku dla miłośników naturalnego piękna.

dzika przyroda Kostaryki, wakacje w Kostaryce, podróż do Kostaryki, turystyka ekologiczna w Kostaryce, plaże Kostaryki, spotkanie z dziką przyrodą Kostaryki, ekoturystyka w Kostaryce

Dlaczego polecamy
  • Nieprzebrane bogactwo przyrodnicze
  • Czyste i mało przekształcone środowisko naturalne
  • Bardzo gościnni mieszkańcy
  • Przepiękne plaże wybrzeża karaibskiego i pacyficznego
  • Możliwość wspinaczki na trzy wulkany: Poas, Irazu i Arenal
Opis

Niewielki kraj o nieskończonym bogactwie przyrodniczym, wciśnięty w wąski przesmyk pomiędzy dwiema potężnymi Amerykami – taka właśnie jest Kostaryka. Porośnięta tętniącymi życiem lasami deszczowymi, oferuje wiele scenariuszy na niezapomniane wakacje. Kraj szczyci się doskonale zachowaną dżunglą, imponującymi szlakami ku wulkanicznym szczytom i cudownymi plażami Morza Karaibskiego i Pacyfiku. Zachwycająca przyroda chroniona jest licznymi parkami narodowymi, które zamieszkują iguany, kolibry czy tukany. To kierunek idealny dla miłośników aktywnego wypoczynku wśród przyrody, zakończonego błogim relaksem pod palmami.

Geografia

Kostaryka jest niewielkim krajem zlokalizowanym w Ameryce Centralnej. Jej oś wyznaczają trzy pasma Kordylierów usianych licznymi wulkanami – niektóre z nich wciąż są aktywne. Najwyższy szczyt stanowi Chirripó Grande (3820 m n.p.m.). Wśród Kordyliery Centralnej skryła się rozległa kotlina Meseta Centralna, gdzie znajduje się stolica kraju, San Jose oraz inne większe miasta. Rejon ten zamieszkuje ponad połowa mieszkańców kraju. Zbocza gór i wulkanów opadają wyżynami aż do nabrzeżnych nizin i dolin rzek. Wybrzeże karaibskie nosi cechy wybrzeża lagunowego – ma regularną linię, jest płytkie, usiane niewielkimi wysepkami, podczas odpływów często wyłania się dno. Wybrzeże zachodnie, graniczące z Pacyfikiem, wcina się w brzeg licznymi zatokami. Jednym z niewielu jezior w kraju jest sztuczny zbiornik wodny Arenal.

Przyroda

Państwo leży na obszarze krainy neotropikalnej, która rozciąga się od północnego Meksyku aż po południowe krańce kontynentu i cechuje go ogromne bogactwo roślin i zwierząt. W samej Kostaryce występuje ponad 500 000 gatunków zwierząt, co odpowiada około 4% wszystkich szacowanych gatunków świata. Choć zdecydowaną część stanowią owady, również wśród gadów i ptaków można spotkać niezwykłe okazy, które zamieszkują tylko tutejsze lasy. Spośród najsłynniejszych mieszkańców wymienić można arę żółtoskrzydłą, kolibra, tukana czy leniwca. Plaże i brzegi rzek licznie zamieszkują żółwie. Różnorodność ta wynika z położenia Kostaryki – stanowi ona zarówno kanał migracyjny, jak i łącznik dwóch kontynentów, gdzie spotyka się przyroda Ameryki Północnej i Południowej. Świat roślin również jest godzien zachwytu – występują tu liczne gatunki storczyków, paproci, begonii i wiele innych.

Kultura

Kostarykę pierwotnie zamieszkiwali Indianie, a ich dziedzictwo kulturowe widoczne jest przede wszystkim w misternym rękodziele i cudownych pamiątkach dla turystów. Współczesną kulturę Kostaryki budują tradycje przybyłych tu Europejczyków i elementy z krajów ościennych. Popularna muzyka calypso ma swoje korzenie na Jamajce, a budowane w grudniu portales są odpowiednikiem bożonarodzeniowej szopki. Turystów przyciąga coroczny karnawał w mieście Limon, odbywający się w październiku. Podczas parady zobaczyć można wielobarwne stroje, pokazy narodowych tańców czy przedstawienia teatralne i koncerty. To idealne miejsce, w którym zobaczyć można radosnych i doskonale bawiących się Kostarykańczyków.

Religia

Zdecydowaną większość społeczeństwa stanowią potomkowie Europejczyków. Mniejszość stanowią Metysi, Mulaci i rasa czarna. Z Europy przybyło także chrześcijaństwo. Katolicyzm deklaruje niemal 70% społeczeństwa, kolejną dużą grupą są protestanci. Brak religii deklaruje około 8% społeczeństwa, a tradycyjne religie plemienne stanowią zaledwie promil wśród wyznań Kostaryki.

Kuchnia

W garnkach Kostaryki napotkamy cały wachlarz pysznych tutejszych warzyw, owoców i przypraw. Wizyta tutaj będzie niepełna bez spróbowania gallo pinto (malowany kogut), czyli popularnej potrawki z kurczaka, ryżu i fasoli, podawanej najczęściej na śniadanie. Tutaj mocno doprawia się ją kolendrą. Mieszkańcy często jadają także casado, postacią przypominające tradycyjny niedzielny obiad. Podaje się je ze smażonymi bananami, ryżem, fasolą, porcją mięsa lub ryby oraz warzywną sałatką. Charakteru dodają potrawie aromatyczne przyprawy. W Europie Kostaryka znana jest z eksportu bananów. Faktycznie ich odmian jest tutaj całe mnóstwo, o różnych rozmiarach i kolorach. Warto pamiętać, że te największe je się dopiero po usmażeniu. Do ciekawych smaków należy jeszcze Sopa de Pejibaye. Choć sam owoc nie wydziela najprzyjemniejszego zapachu, jest częstym gościem w kuchni. Mieszkańcy chętnie jadają go z majonezem, co dla Polaków może być nie do przełknięcia. Jest także składnikiem wspomnianej wyżej zupy, która w smaku przywołuje zupę z soczewicy lub dyniową. Doprawiona gałką muszkatołową i gęstą śmietaną jest pyszna i długo zostaje w pamięci.

Historia

Pierwsze plemiona indiańskie zasiedlały Kostarykę od około 750 roku. W roku 1502 dotarł tutaj Krzysztof Kolumb. Spodziewając się odkrycia legendarnej krainy złota, nazwał ją Costa Rica, czyli „bogate wybrzeże”. W drugiej połowie XVI wieku przybył tu hiszpański konkwistador Juan Vasquez de Coronado i podbijając okoliczne plemiona w imieniu Hiszpanii założył pierwszą stolicę Kostaryki, Cartago. Konflikty z rdzennymi mieszkańcami kraju trwały przez kolejnych 200 lat, co doprowadziło do niemal całkowitej eksterminacji Indian. W roku 1821 Kostaryka uniezależniła się od Hiszpanii ogłaszając niepodległość i wchodząc w skład Zjednoczonych Prowincji Ameryki Środkowej (1823–1840). Po opuszczeniu stowarzyszenia w 1839 stała się niezależnym państwem, a w 1871 Kostaryka przyjęła swoją pierwszą konstytucję. Rozpoczął się okres reform obejmujący m.in. prawodawstwo i edukację, którego efektem była ustabilizowana sytuacja polityczna aż do czasu I wojny światowej.

Lata 20. przyniosły kryzys gospodarczy i starcia wewnętrzne pomiędzy walczącymi o władzę różnymi ugrupowaniami politycznymi. Zaciekłą rywalizację środowisk katolickich, socjalistycznych czy komunistycznych zaostrzył kolejny kryzys gospodarczy z lat 30. Na znaczeniu zaczęły zyskiwać ugrupowania komunistyczne rywalizujące z właścicielami ziemskimi i przemysłowymi. Sytuację ustabilizował nieco wybrany w 1940 roku prezydent Rafael Angel Calderón Guardia z Partii Narodowo-Republikańskiej. Kolejne cztery lata zaowocowały pozytywnymi reformami rolnymi, gospodarczymi i socjalnymi, wprowadzono m.in. system ubezpieczeń społecznych. Rozwojową politykę kontynuował Teodoro Picado Michalski, polityk o polskich korzeniach, który w 1946 roku utworzył Narodowy Instytut Geograficzny Kostaryki oraz niezawisły Trybunał Wyborczy. W międzyczasie kraj targany był poważnymi konfliktami społeczno-politycznymi. Wyniki wyborów prezydenckich i parlamentarnych (które wygrała prokomunistyczna partia Vanguardia) z 1948 roku wywołały niepokoje w armii. Próba unieważnienia wyborów przez Michalskiego doprowadziła do wojny domowej. W 1949 prezydenturę rozpoczął Jose Figueres Ferrer, który rozwiązał armię na rzecz utworzenia policji o kompetencjach paramilitarnych.

W latach 70. Kostaryka nawiązała relacje z krajami komunistycznymi, m.in. z ZSRR, NRD i Kubą. Poprawka do konstytucji dopuściła do udziału w wyborach represjonowaną dotychczas partię komunistyczną. W 1978 roku prezydenturę objął jednak reprezentant prawicy, Rodrigo Carazo Odio, który politycznie zbliżył kraj do Stanów Zjednoczonych, a także prowadził pełną napięć politykę wobec sąsiedniej Nikaragui. Pozwolił m.in. na stacjonowanie w kraju oddziałów antyrządowej partyzantki contras i poparł akcję dyplomatycznej izolacji Nikaragui. W międzyczasie Kostaryka borykała się z problemem licznie napływających nielegalnych imigrantów zarobkowych, którzy stanowili poważne zagrożenie dla stabilności gospodarki. Agresywną partyzantkę usunięto z kraju pod koniec lat 80. zwracając się jednocześnie ze wsparciem dla pokojowej opozycji nikaraguańskiej. W latach 90. władzę przejęła Partia Wyzwolenia Narodowego. Wiek XXI przyniósł wypracowanie unii celnej z sąsiadującymi krajami, a także starania o bezcłowy handel z USA.

Kostaryka

Stolica

San Jose

Strefa czasowa

GMT -6. Przesunięcie czasowe względem Polski wynosi odpowiednio 7 godzin w zimie i 6 godzin w lecie.

Populacja

4 968 tys.

Powierzchnia

51 100 km²

Język

Hiszpański

Ustrój

Republika

Religia

Katolicyzm: 66,7%, protestantyzm: 22,7% (głównie zielonoświątkowcy), brak religii: 7,9%, mormoni: 1%, tradycyjne religie plemienne: 0,8%, świadkowie Jehowy: 0,6%

Waluta

Colon (CRC)

Czas przelotu

Około 14-15 godzin

Informacje wizowe

Obywatele polscy udający się do Kostaryki w celach turystycznych mogą przekraczać granicę bez wiz. Polacy uzyskują stempel wjazdowy bezpłatnie na lotniczych, drogowych i morskich przejściach granicznych bez konieczności uzyskania wcześniejszej promesy. Stempel upoważnia do pobytu na terenie Kostaryki do 90 dni. Wymogiem niezbędnym do uzyskania pozwolenia na pobyt w Kostaryce jest posiadanie paszportu ważnego co najmniej 6 miesięcy od daty wyjazdu. Żadne inne dodatkowe dokumenty czy potwierdzenia rezerwacji hotelu nie są wymagane. W razie potrzeby należy okazać wydrukowany bilet lotniczy. Przy opuszczaniu Kostaryki drogą lotniczą należy uiścić opłatę wylotową w wysokości 29 USD, a drogą lądową w wysokości 5 USD w gotówce, w walucie lokalnej lub dolarach amerykańskich.

Szczepienia i informacje zdrowotne

W Kostaryce nie występują szczególne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie ma obowiązkowych szczepień. Jak zawsze w przypadku wyjazdu do krajów tropikalnych, warto rozważyć szczepienia przeciwko: wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, tężcowi i błonicy oraz durowi brzusznemu.

W Ameryce Środkowej występuje wirus Zika rozprzestrzeniany przez komary. Z tego względu zalecamy ochronę przed ugryzieniami komarów: stosowanie repelentów wieczorową porą oraz wczesnym rankiem, a także zakładanie odzieży z długimi rękawami i nogawkami. Rekomendujemy produkty firmy MUGGA w wersji roll-on z 50% zawartością substancji DEET. Należy nosić odzież utrzymaną w kolorach neutralnych (beże, szarości) z długimi rękawami i nogawkami. W przypadku używania olejku do opalania w pierwszej kolejności powinno się rozsmarować olejek, a następnie repelent. Według oficjalnych danych, ze względu na obecność wirusa Zika nie zaleca się podróżowania po krajach tej części kontynentu kobietom w ciąży. Wirus ten może spowodować niebezpieczne zmiany w płodzie – łącznie z jego śmiercią.

Przed każdym wyjazdem do krajów egzotycznych należy skontaktować się z lekarzem specjalistą medycyny podróży celem omówienia zagrożeń zdrowotnych oraz indywidualnego kalendarza szczepień.

Kostaryka - lokalizacja
Pokaż na mapie
Wszystko
Memories
Hotele

Kostaryka położona jest w Ameryce Środkowej w wąskim przesmyku łączącym Amerykę Północną z Ameryką Południową. Drogą lądową graniczy z Panamą od południowego-wschodu i Nikaraguą od północy. Kraj posiada dwa wybrzeża: Oceanu Spokojnego oraz Morza Karaibskiego.

Kostaryka - kiedy jechać
 
StyczeńI
 
LutyII
 
MarzecIII
 
KwiecieńIV
 
MajV
 
CzerwiecVI
 
LipiecVII
 
SierpieńVIII
 
WrzesieńIX
 
PaździernikX
 
ListopadXI
 
GrudzieńXII
 
Najlepszy
 
Dobry
 
Średni
 
Słaby

Mimo że Kostaryka jest małym krajem pod względem powierzchni, to jej klimat jest bardzo urozmaicony. Wyróżnia się tu porę suchą i wilgotną. Od maja do listopada trwa pora deszczowa, a od grudnia do kwietnia trwa pora sucha – opady deszczu są wtedy małe lub nie ma ich wcale. Wrzesień i październik to okres największych opadów. W zasadzie przez cały rok słońce wschodzi około godziny 5:45 i zachodzi około 17:45.

Drogi Użytkowniku, w ramach naszej strony stosujemy pliki cookies. Ich celem jest świadczenie usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu. Więcej informacji w Polityce Cookies.